به گزارش خبرنگار ما از دیار مهدی؛ بیست و پنجم اسفند، تنها یک تاریخ نیست؛ بلکه یادآور پرواز آن ابرمردی است که از خطه آذربایجان، از دیار میاندوآب، چون ستارهای درخشید و بر تارک آسمان ایران تابید.
او که در سال ۱۳۳۳ دیده به جهان گشود، از همان دوران نوجوانی، غیرت، صداقت و سادگی بیریای وجودش، همگان را شیفته خود ساخته بود؛ گویی نگینی بر انگشتر دوران میدرخشید.
گفتهها حاکی از آن است که دوران دانشجویی او در تبریز، تنها به فراگیری فنون مهندسی خلاصه نشد؛ بلکه روح مبارزه و شعور انقلابی در او شکوفا گردید.
پس از پیروزی انقلاب، با وجود مسئولیتهای سنگینی چون شهرداری ارومیه و دادستانی انقلاب، هرگز از مردم و بطن جامعه فاصله نگرفت.
همچون آنان زیست، با غمشان گریست و در شادیشان سهیم گشت. آری، شهید باکری، اسطورهای بود که نه فقط در جبهههای نبرد، بلکه در عرصه پر فراز و نشیب زندگی نیز، الگویی بیبدیل از خود بر جای گذاشت.
در دوران دفاع مقدس، هنگامی که فرماندهی لشکر ۳۱ عاشورا را بر عهده گرفت، شاهد خلق حماسههایی بودیم که نامش را در اوج عزت و افتخار جاودانه ساخت.
سادگی، مردمداری و تعهد عمیق او به آرمانهای انقلاب، چنان در دل رزمندگان جای گرفت که او را “فرمانده محبوب دلها” لقب دادند.
روح بلندش، چون ناظری مهربان، همواره بر سنگرها و در کنار بچهها حضور داشت؛ نگاهش همگان را در بر میگرفت. او فرماندهی بود که فاصلهای میان خود و نیروهایش نمیدید؛ همانگونه میجنگید که آرزوی زیستنش را داشت: برای خدا و برای ایران.
یاد داریم آن روزهای عملیات بدر را، اسفندماه سال ۱۳۶۳. آقا مهدی به آرزوی دیرینهاش رسید، قایق حامل پیکر مطهرش در دل اروند ماند و بازنگشت، اما نام و مرامش، چونان موجهای خروشان اروند، هرگز از خاطر ملت ایران، و بهویژه ما رزمندگان، محو نشد.
دو سال پس از پروازش، هنگامی که در جبههها حضور داشتم، عطر وجودش را هنوز در میان نفسهای گرم بچهها احساس میکردم.
امروز، در این وانفسای درگیریهای منطقهای و جنگهای نیابتی که ریشه در سیاستهای سلطهطلبانه قدرتهای استکباری دارد، وظیفه ما سنگینتر از پیش است، وظیفه ماست که یاد این قهرمانان بیادعا را زنده نگه داریم؛ تا غبار رسانهها و بازیهای سیاسی، نام مردان مکتب عاشورا را به فراموشی نسپارد.
با دلگرفتگی باید اعتراف کرد که برخی نهادهای فرهنگی و …، آنگونه که شایسته این بزرگان است، در گرامیداشتشان پیشگام نیستند. گاه مراسمها به تکرار و تشریفاتی سطحی بدل میشوند و از آن روح اثرگذاری و عمق معنایی تهی میگردند.
مهدی باکری، تنها یک نام نبود؛ او تجسمی بود از شجاعت، صداقت، مردانگی و شرافت. راه او، نه فقط در سنگر جهاد، که باید در متن زندگی، در هر اداره، در هر کوچه و پسکوچه، و در هر تصمیمگیری این سرزمین جاری میشد؛ اما افسوس که در عمل، کمتر شاهد تحقق آن بودهایم.
اگر امروز در برابر تهاجمهای گوناگون سیاسی ، فرهنگی و نظامی ایستادهایم، باید این حقیقت را فراموش نکنیم که امنیت و عزت امروز ما، بر شانههای مردانی چون آقا مهدی بنا شده است؛ آنان که جان خویش را فدا کردند تا میهن بماند.
یاد سردار شهید مهدی باکری، فرمانده عاشورایی دلها، همواره در قلب ایران و در خاطره ما رزمندگان، زنده خواهد تپید. نگذاریم گذر زمان و بازیهای سیاست، خورشید وجودش را در پس ابرهای غفلت پنهان سازد و اگر چنین شود، خدا از کسانی که بستر این فراموشی را فراهم میکنند، نخواهد گذشت.
این خبرگزاری هم، با افتخار، یاد و خاطره سردار رشید اسلام، شهید مهدی باکری، این نماد ایثار و مقاومت را گرامی میدارد، پیام خون او، پیام ایستادگی، عدالت و وفاداری به آرمان شهداست.
امروز، ملت ایران، بار دیگر با آرمانهای شهدا تجدید پیمان بسته و بر ادامه راه آنان، بهویژه در دفاع از کیان وطن، تأکید میورزد.
یادش همیشه بخیر و راهش پر رهرو باد.
- منبع خبر : خبرگزاری آریا
