چگونه رسانه‌ها با جنگ روانی، سرنوشت ملت‌ها را تغییر می‌دهند؟
چگونه رسانه‌ها با جنگ روانی، سرنوشت ملت‌ها را تغییر می‌دهند؟
آرمان تبریز- یادداشت؛ از غلامرضا فروغی‌نیا/ زمینه سازی های ماه های گذشته در رسانه های بین‌المللی برای تهاجم اخیر اسرائیل و آمریکا علیه کشورمان نشان داد که به چه میزان نقش بسترسازی در کشورهای مهاجم و کشور مورد تهاجم از اهمیت برخوردار است.ابزار اساسی برای زمینه سازی این اقدام ، رسانه ها بودند که با بودجه های کلان عملا مثل یک پادگان نظامی و امنیتی عمل می کنند.

به گزارش خبرنگار ما در تبریز؛ در دنیای امروز، رسانه‌ها به عنوان ابزارهای قدرتمند برای انتقال اطلاعات و ایجاد روایت‌ها عمل می‌کنند اما واقعیت این است که رسانه‌ها می‌توانند روایت‌های مختلفی از یک پدیده را آن گونه که سیاست شان اقتضا می کند،ارائه دهند.
این روایت‌ها می‌توانند به نفع یا ضرر یک طرف درگیری باشند. به عنوان مثال، در جنگ آمریکا علیه عراق (۲۰۰۳)، رسانه‌های غربی به طور گسترده‌ای به پوشش عملیات نظامی و موفقیت‌های ارتش آمریکا می پرداختند.
این روایت‌ها به نفع آمریکا بود و به افزایش حمایت عمومی از جنگ کمک می کرد. در مقابل، بخشی از رسانه‌های عربی هم به پوشش آسیب‌های انسانی ناشی از جنگ و اشغال سرزمین عراق می پرداختند که تصویر منفی‌تری از این عملیات ارائه می‌داد.
این تفاوت در روایت‌ها نشان می‌دهد که چگونه رسانه‌ها می‌توانند به شکل‌گیری تصورات عمومی کمک کنند و بر تصمیم‌گیری‌های سیاسی و حتی بین المللی تأثیر بگذارند.در حقیقت جهت گیری تبلیغاتی هم در مناقشات بین المللی به عنوان ابزاری برای جنگ روانی استفاده می‌شود.
در جنگ ویتنام، آمریکا از تبلیغات برای تضعیف روحیه ویتنامی‌ها استفاده کرد. با انتشار تصاویر و گزارش‌هایی از شکست‌های دشمن و موفقیت‌های خود، تلاش نمودند تا روحیه ویتکنگ ها تضعیف شود.
این نوع جنگ روانی نه تنها بر روحیه دشمن تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند به کاهش حمایت عمومی از جنگ در کشور مهاجم نیز منجر شود. به عنوان مثال، تصاویر تلخی از آسیب‌های انسانی و جنگ‌زدگان ویتنامی از سوی برخی وجدان های بیدار به نمایش گذاشته شد که حتی تأثیر عمیقی بر افکار عمومی آمریکا هم داشت و به افزایش مخالفت‌ها با جنگ منجر شد.
بی تردید سیاست پشت پرده رسانه‌ها و جهت گیری مدیران آنها می‌تواند افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهند و به شکل‌گیری نظرات و احساسات عمومی جهت دار کمک کنند.
در زمان جنگ ، رسانه‌ها به شدت بر روی تبلیغات ملی‌گرایانه تمرکز می کنند و با استفاده از روایت ها در مورد فداکاری قهرمانان و انتشار تصاویر و شعارهای وطن دوستی ، حمایت عمومی از جنگ را افزایش می دهند.
این امر به تقویت روحیه ملی و همبستگی اجتماعی کمک می نماید. همچنین، در جنگ‌ها رسانه‌ها می‌توانند به عنوان پل ارتباطی بین مردم ،رزمندگان و مسئولان عمل کنند .البته با ظهور رسانه‌های اجتماعی و شبکه های اینترنتی سرعت و گستردگی انتشار اطلاعات به طرز چشمگیری افزایش یافته است. این رسانه‌ها به افراد این امکان را داده اند که به سرعت اطلاعات را به اشتراک بگذارند و نظرات خود را بیان کنند.
بهرحال خبر، تبلیغات و رسانه‌ها ابزارهای قدرتمندی هستند که می‌توانند تأثیرات عمیقی بر جنگ‌ها و درگیری‌ها و میزان مقاومت ملت ها در برابر مهاجمان داشته باشند. درک این تأثیرات برای تحلیل‌گران، پژوهشگران و تصمیم‌گیرندگان ضروری است تا بتوانند به شکل بهتری با چالش‌های موجود در دنیای امروز مواجه شوند. این تاثیرات نه تنها در زمان جنگ، بلکه در دوران صلح نیز ادامه دارد و می‌تواند بر سیاست‌ها و تصمیم‌گیری‌های دولت‌ها نقش خود را باقی بگذارد.