در این میان، قدردانی از جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان؛ ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، جناب آقای دکتر سیمایی؛ وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری، حضرات آیات عظام مطهری اصل و سیدحسن آقا عاملی؛ امامان محترم جمعه و نمایندگان بزرگوار مقام معظم رهبری در استانهای آذربایجان شرقی و اردبیل، رییس محترم نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاههای استان آذربایجان شرقی؛ جناب حجت الاسلام والمسلمین حاج آقا انوری، قاطبه علمای اعلام و روحانیت عظام، خانواده های محترم شهدا و همسنگران عزیز سالهای دفاع مقدس، نمایندگان محترم مردم در مجلس شورای اسلامی، استانداران معزز آذربایجان شرقی و اردبیل، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به ویژه غیورمردان و فرماندهان جان بر کف سپاه و ارتش، عموم مسئولان سختکوش کشوری و لشکری و مدیران ارجمند نهادهای دولتی، اصحاب محترم فرهنگ و ادب و هنر و خبرنگاران و روزنامه نگاران عزیز و به ویژه دانشگاهیان فرهیخته در استانهای آذربایجانشرقی و اردبیل، روسای گرانقدر دانشگاه ها و مراکز علمی و پژوهشی، اساتید معظم دانشگاه؛ مخصوصا همکاران شریف و اعضای محترم هیئت علمی دانشگاه تبریز، کارکنان سختکوش دانشگاه و دانشجویان عزیز که به مثابه فرزندان معنوی اینجانب هستند؛ و عموم طبقات مختلف اصناف و بازاریان محترم و همه شهروندان عزیز، عین فرض است.
بیتردید، این جلوه درخشان از همدلی، پایمردی، وفاداری و همبستگی، که ریشه در فرهنگ اصیل اسلامی و سنتهای ریشهدار ایرانی دارد، سرمایهای گرانسنگ برای جامعه علمی کشور و نشانهای از پیوندهای عمیق انسانی و معنوی در میان اعضای خانواده بزرگ دانشگاهیان است.
حضور گرم و صمیمانه و پیامهای متعدد همه بزرگواران، در این مصیبت، نهتنها مرهمی بر دلهای اندوهگین خانواده معزی بود، بلکه جلوهای از روح متعالی نوعدوستی و مسئولیتپذیری اجتماعی را به زیبایی به نمایش گذاشت.
در روزگاری که یاد و نام شهدای والامقام، بهویژه شهدای سرافراز میهن اسلامی، مخصوصا یاد و نام و خاطره مصیبت جانگداز شهادت قائد عظیمالشأن انقلاب اسلامی و رهبر شهید؛ حضرت امام سیدعلی خامنهای رضوان الله تعالی علیه، همچنان در دلهای مشتاقان، زنده و جاری است، این همدلیها و همراهیها، یادآور همان روحیه ایثار، فداکاری و اخلاصی است که در سالهای فراموش نشدنی دفاع مقدس، همواره ضامن عزت، اقتدار و پایداری این مرز و بوم بود؛ امام شهید و بزرگواری که با ایثارگری در راه استقلال و عزت کشور عزیزمان، جانفشانی کردند و یاد ایشان همواره چراغ راه ملت ایران خواهد بود.
بجاست در این فراز از پیام قدردانی خود، یاد و نام والده مکرم را گرامی بدارم که خود، مادر شهید بود و سالیان سال، همچون همه مادران شهید، چشم انتظار دیدار با فرزند؛ که با فداکاری و جانفشانی در راه اسلام و وطن، ارزشهای بزرگ انسانی و ملی را به نسلهای بعدی منتقل ساختند.
یاد و نام آن شهید بزرگوار، همچون دیگر شهدای سرافراز، همواره در قلبهای ما جاودانه خواهد ماند.
پیامهای تسلیت و همدردی همه عزیزان، بهویژه خانواده بزرگ دانشگاه تبریز و عموم طبقات مختلف مردم عزیز، برای اینجانب مایه آرامش و دلگرمی بود و رجای واثق به کرامت الهی دارم که بتوانم در برابر شکوهمندی و عظمت این مهربانی ها، سپاسگزار و قدرشناس باشم.
در پایان، از درگاه خداوند متعال، برای تمامی همراهان ارجمند، سلامت، سعادت، توفیق روزافزون الهی و عاقبتبهخیری مسئلت دارم و امیدوارم در سایه الطاف الهی، فرصت جبران این همه لطف و محبت صادقانه برای اینجانب فراهم آید.
مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نه
کار صعب است مبادا که خطایی بکنیم…
با احترام و آرزوی توفیق الهی
محمدتقی اعلمی
رییس دانشگاه تبریز
