این غرور، نه تنها در زمانهای سکوت با نمادهای پیروزی قهرمانان ورزشی و یا سربلندی در همایش های فرهنگی بین المللی بلکه در لحظات سخت و چالشبرانگیز بهخوبی بهنما میآید. بهویژه زمانی که یک دشمن خارجی به کشور حمله و تجاوز نظامی میکند، دفاع از خاک و مردم این ملت، یک وظیفه اخلاقی، مذهبی و ملی است.
در شرایط کنونی دفاع از کشور، به معنای حفظ ارزشهای فرهنگی، اسلامی و ملی ما است. این دفاع نه تنها نشاندهنده قدرت نظامی، بلکه نمادی از غرور ملی است که در قلب هر ایرانی زنده است. وقتی مردم یک کشور با هم یکپارچه شوند و برای دفاع از خاک و خانوادههایشان ایستادگی کنند، غرور ملی به معنای واقعیاش به ظهور می رسد.
تاریخ ایران پر از مثالهایی است که نشان میدهد چگونه مردم این ملت با صلابت و ایمان، در برابر دشمنان ایستادهاند. یکی از مهمترین آنها، مقاومت در جنگ ایران و عراق است. در آن دوران، مردم ایران با همراهی و اتحاد، با وجود تمام چالشها و تحریمها، به دفاع از کشور خویش پرداختند. این مقاومت نه تنها نشاندهنده قدرت نظامی، بلکه نمادی از غرور ملی و ایمان عمیق مردم این کشور بود.
غرور ملی فقط در جنگ و مقاومت بهنما نمیآید. در زمانهای سخت دیگری، نیز میتواند بهخوبی دیده شود. مثلاً در زمان تحریمهای بینالمللی، مردم ایران با پشتیبانی از تولید داخلی، سربلندی اقتصادی شان را نشان دادند. این هم یک نوع دیگری از غرور ملی است که در مردم زنده است.
در نهایت، غرور ملی یعنی دانستن ارزش خود، احترام به هویت تاریخی و فرهنگی ملت، و دفاع از آن در برابر هرگونه تجاوز و تهدید ارزشمند و ماندگار است. وقتی مردم یک کشور با هم یکپارچه شوند و برای دفاع از خاک و خانوادههایشان ایستادگی کنند، غرور ملی به معنای واقعیاش متجلی می شود.
این غرور، چراغی است که در تاریکیها ما را راهنمایی میکند و به ما یادآوری میکند که ما فرزندان یک ملت با تاریخ و پشتوانه ای از شکوه هستیم. حال در درون جغرافیای آن حضور فیزیکی داشته باشیم و یا به هر علتی(درس،شغل و…) دور از آن باشیم.
باید توجه داشت مردمی که غرور ملی نداشته باشند هر لحظه در معرض تهاجم فرهنگی، سیاسی و حتی شخصیتی خواهند بود و برای حفظ موجودیت خویش به رنگ فرهنگ مهاجم در می آیند تا بتوانند خود فیزیکی شان را حفظ کنند.
غلامرضا فروغینیا
