آرمان تبریز- از اقدام،تدبیر و اعتبارات ملی برای احیای دریاچه ارومیه چندان خبری نیست. شاید نزولات آسمانی به داد این دریاچه برسد.
به گزارش خبرنگار ما در تبریز؛ اخیرا دریاچه ارومیه را از نزدیک دیدیم .خدارا شکر،حمد بر پروردگار عالمیان بارقه های امید با بارش های نسبتا خوب زمستان، احیای تدریجی دریاچه ارومیه را در دلها زنده می کند. بزرگترین دریاچه داخلی کشورکه ۹۵ درصد۶ هزار کیلومتر وسعت آن خشک شده و ۳۲ میلیارد آب ذخیره موجود آن در سال ۷۴ امروز به کمتر از ۲ میلیارد مترمکعب رسیده و ۲۱ رودخانه دائمی و فصلی و ۴۹ رودخانه مقطعی یا بدلیل خشکسالی یا برداشت های غیر مجاز و احداث سد و کاشت محصولات زراعی و باغی آب بر و یا حفر بیش از ۹۰ هزار چاه در سواحل آن و یا آوردن آب آن برای مصارف خانگی و صنعتی به شهر بزرگی چون تبریز؛ نگین آبی آذربایجان را در معرض مرگ و نیستی قرارداده و گزند روزگار و زیاده خواهی انسان و عدم توجه به مسائل محیط زیستی و بطور کلی اهمال دولت و ملت ششمین دریاچه بزرگ شور جهان را به حال احتضار و مرگ تدریجی انداخته است.و نگین آبی آذربایجان امروزه به این روز افتاده و متاسفانه سهم
آب منطقه ای آذربایجان در این بی تدبیری در گذشته کاملا هویدا است.ولی خوشبختانه نگاه ملی و محلی برای سرزنده کردن مجدد آن با انتخاب پزشکیان در صدر دولت که برخاسته از این حوضه آبی و خاکی است بارقه امید نجات آن در دل مردم دوچندان شده است ولی هزاران تاسف از تدبیر و اقدام و اعتبارات ملی چندان خبری نیست .با این حال بارش های اخیر برف و باران در کردستان و آذربایجان و سرازیر کردن آب برخی رودخانه ها و تصفیه فاضلاب برخی شهرها بخشی از سطح دریاچه را از آب پوشانده است. انشاءالله نزولات آسمانی دوچندان شود و قطره قطره آب می تواند به قول شاعر جمع گردد و وانگهی دریا شود.
●محمد فرج پور باسمنجی
