آرمان تبریز- آوار بیتدبیری بر سر مدافعان امنیت! چادر، جای پلیس و مردم نیست؛ سرما و گرما، سند مظلومیت فراجا!
در روزهایی که عطر شهادت و ایثار، مشام جانها را مینوازد، حکایتی تلخ و گزنده از دیار آذربایجان شرقی به گوش میرسد؛ حکایت دلیرمردانی از پلیس آگاهی و ستاد مبارزه با مواد مخدر که در خط مقدم تامین امنیت مردم، جان بر کف نهاده و هر لحظه، خطر را به جان میخرند.
اما زهی دریغ و درد، که این مدافعان خستگیناپذیر، پس از بمباران ساختمانهایشان توسط رژیم صهیونیستی و آمریکا، در میان غبار بیتدبیری و بیتوجهی مسئولان، سرنوشتی بس ناگوارتر از آوار بمبها یافتهاند. مسئولان، تدبیر کنید!
به گزارش خبرنگار ما در آذربایجانشرقی؛ ساختمانهایی که روزگاری پناهگاه امن این نیروهای فداکار بود، اکنون در زیر خسارتهای حمله، به فراموشی سپرده شدهاند. بغض در گلوی هر انسان آزادهای مینشیند وقتی سکوت و انفعال احتمالی ستاد بحران و دیگر نهادهای ذیربط را در قبال سرنوشت این عزیزان شاهد است؛ گویی جان و امنیت این سربازان گمنام، در اولویتهای پشت پرده گم شده است.
حال، این رزمندگان عرصه امنیت، در چادرهایی موقتی، فرسایشی و ناامن، به مردم خدمترسانی میکنند. چادرهایی که نه پناهگاهی در برابر سرما و گرما، بلکه کانون انواع بیماریها و ناامنیهای بهداشتی است. این وضعیت، سلامت جسمی این نیروها را به خطر انداخته و شان و جایگاه افسران ارشد و میانی را نیز خدشهدار میسازد.
افسرانی که در دوران جنگ اخیر، جانشان را بر طبق اخلاص نهاده و اکنون در شرایط اضطرار، مجبورند در چادرها، به عنوان اولین نقطه تماس با مردم، خدمات ارائه دهند. این وضعیت، با ذات حساس ماموریتهایشان در تضاد است و سوالات جدی را در خصوص رعایت پروتکلهای امنیتی و حفاظتی ایجاد میکند!!!
از سوی دیگر،برخی از اسناد و مدارک احتمالی- حیاتی مردم، در زیر آوار ساختمانهای ویران شده، مدفون گشته و دسترسی به آنها به امری دشوار و گاه غیرممکن بدل شده است. این بیتوجهی به زیرساختها و حفاظت از اطلاعات، مشکلات مضاعفی را برای مردم و نیروهای زحمتکش این مجموعه به بار آورده است.
اقدام عاجل و قاطع ستاد بحران؛ وظیفهای انسانی و انقلابی!
ستاد محترم بحران کشور و استان! وقت آزمون و خطاست. با فوریت تمام، دست به کار شوید! ضمن انتقال فوری پرسنل به مکانی امن و اداری، با رعایت پروتکل های نظامی و امنیتی، نسبت به بازسازی و تجهیز مجدد ساختمانهای آسیبدیده یا انتقال آن اقدام کنید. تامین امکانات اولیه بهداشتی، گرمایشی و سرمایشی برای چادرهای فعلی، گامی حداقلی است، اما ضروری. تدبیری اساسی برای دسترسی مجدد به اسناد و مدارک مفقود شده بیندیشید.
اکنون که تب و تاب بحران فروکش کرده، انتظار میرود و همه خود را در شرایط جنگی موظف به تبعیت از آن شرایط می دانستیم؛ شما که در مقام عالی نشستهاید، با درک عمق فداکاری این عزیزان و با هدف تکریم ارباب رجوع، تدبیری عاجل و قاطع بیندیشید. این رزمندگان بیادعا، لایق بهترینها هستند و خدمت در شرایط جنگی، نیازمند حمایتهای قاطع و فراهم آوردن امکانات اولیه است.
فریاد استمداد از مسئولان؛ سکوت کافیست!
در پایان؛ ضمن سلام و صلوات به روح پاک شهدای هشت سال دفاع مقدس و شهدای اخیر، و آرزوی سلامتی برای جانبازان و ایثارگران اخیر فراجا، جای این سوال خالی است؛ مسئولان عالیرتبه کشوری و فراجا! آیا صدای فریاد مظلومیت این عزیزان را میشنوید؟ این مجاهدان فی سبیل الله، که در خط مقدم اداره آگاهی و مبارزه با مواد مخدر، ایثارگری میکنند، نباید تنها گذاشته شوند. این نیروها جان برکف نیز انسان هستند و توانشان محدود. خدمت در شرایط جنگی اوج شرافت و مردانگی است اما در کنار آن نیازمند حمایتهای بیقید و شرط و فراهم آوردن امکانات اولیه، آیا چنین هست؟!
این گزارش، تنها بخشی از ناگفتهها و مظلومیت این عزیزان است. امید است وجدانهای بیدار و مسئولان دلسوز، با شنیدن این دردنامه، به وظیفه انسانی و انقلابی خود عمل کرده و گامی موثر در جهت رفع این بحران بردارند. چرا که امنیت، آسایش و عزت این مرز و بوم، مدیون تلاشهای بیشائبه همین مدافعان گمنام است.
گزارش از محمدرضا ایازی
- منبع خبر : خبرگزاری آریا
