سکوت‌های پرهزینه؛ از بی‌اخلاقی در سکوها تا بحران اعتماد میان هواداران
سکوت‌های پرهزینه؛ از بی‌اخلاقی در سکوها تا بحران اعتماد میان هواداران
آرمان تبریز- از ﺣﻮاﺷﯽ ﺑﺎزی ﺗﯿﻢ ﻫﺎی ﺗﺮاﮐﺘﻮر و ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ در ﺟﺎم ﺣﺬﻓﯽ ، ﻫﺮ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯿﮕﺬرد ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ اﻟﺘﻬﺎﺑﺶ ﮐﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ روز ﺑﻪ روز وارد ﭼﺎﻟﺶ ﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪی ﻣﯽ ﺷﻮد در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ ﭘﺎﺳﺦ ﮐﺮﯾﻢ ﺑﺎﻗﺮی ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻣﻞ و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺤﺚ داغ ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﯽ و واﮐﻨﺶ ﻣﻨﻔﯽ ﻫﻮاداران ﺗﺮاﮐﺘﻮر ﺑﻮد در اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺮﯾﻢ ﺑﺎﻗﺮی ﺑﺎزﯾﮑﻨﯽ ﺑﺎ اﺧﻼق و از ﺑﺰرﮔﺎن ﻓﻮﺗﺒﺎل اﯾﺮان اﺳﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً اﻏﻠﺐ ﻣﺮدم و ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﺎن اﻣﺮ اﺗﻔﺎق ﻧﻈﺮ دارﻧﺪ.

اﻣﺎ در ﭼﺮاﺋﯽ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻋﺪه ای ﻗﻠﯿﻞ از ﺟﻤﻊ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮان ﻓﻬﯿﻢ و ﭘﺮﺷﻮر ﺗﺮاﮐﺘﻮر ،ﺑﻨﻈﺮ واﮐﺎوی ﻻزم ﺻﻮرت ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ و داﺳﺘﺎن از ﺟﺎﯾﯽ رواﯾﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﮐﺮﯾﻢ ﺑﺎﻗﺮی را از ﺗﻘﺼﯿﺮ وﻗﺼﻮر دور ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
اﻣﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻪ ﺑﺎزی اﺧﯿﺮ ﻣﺮﺑﻮط ﻧﻤﯽ ﺷﻮد اﯾﻦ ﮐﺪورت رﯾﺸﻪ در ﺳﺎﻟﻬﺎﯾﯽ دارد ﮐﻪ ﮐﺮﯾﻢ ﺑﺎﻗﺮی  ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﻤﺘﯽ ( ﮐﻪ در ﻧﯿﻤﮑﺖ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻪ و ﺑﺪون اﺳﺘﺜﻨﺎء ، از ﻃﺮف ﺳﮑﻮﻫﺎی ﻫﻮاداری ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ) ﭼﻪ در ﺗﻬﺮان و ﭼﻪ در ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧﻬﺎی دﯾﮕﺮ ( و ﺻﻔﺤﺎت ﻣﺘﻌﺪد ﻣﺠﺎزی ، ﻧﺎﻣﻮس و ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن و ﻫﻮادارانﺗﺮاﮐﺘﻮر ﺑﻮﯾﮋه در ﺑﺎزﯾﻬﺎی رودرو آﻣﺎج ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ اﻫﺎﻧﺖ ﻫﺎ و ﻓﺤﺎﺷﯽ ﻫﺎ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ اﯾﺸﺎن ﮐﻪ ﻣﮑﻨﺖ و ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻣﺎدی و ﻣﻌﻨﻮی ﺧﻮد را ﻣﺪﯾﻮن ﺑﺎﺷﮕﺎه ﺑﺰرگ ﺗﺮاﮐﺘﻮر اﺳﺖ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ واﮐﻨﺸﯽ ﺑﺮوز ﻧﺪاده و ﻫﻤﯿﻦ اﻧﻔﻌﺎل ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور و ﻣﮑﺮر ﺑﺬر ﺑﺪﺑﯿﻨﯽ را ﻧﺰد ﻫﻮاداران ﺗﺮاﮐﺘﻮر ﭘﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﺪاﺑﯿﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﻦ ﺑﺎﺷﮕﺎه و ﮐﺎﻧﻮن ﻫﻮاداران ، از واﮐﻨﺶ ﻣﺮدم آذرﺑﺎﯾﺠﺎن و ﻫﻮاداران ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﺷﺪ.
ﺗﺠﻠﯿﻞ از وی در اﺳﺘﺎدﯾﻮم و ﺣﻀﻮر ﮐﻢ ﻧﻈﯿﺮ ﻣﺪﯾﺮان و ﻟﯿﺪرﻫﺎ و ﮐﺎﻧﻮن ﻫﻮاداران در ﻣﺮاﺳﻢ ﺧﺘﻢ ﻣﺎدر ﻣﺮﺣﻮﻣﻪ ﺷﺎن از ﻣﺼﺎدﯾﻖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺗﻨﺶ زداﯾﯽ و اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﮐﺮﯾﻢ آﻗﺎ ﺑﻌﻨﻮان ﻓﺮزﻧﺪ آذرﺑﺎﯾﺠﺎن ﺑﻮد ﺣﺎل اﮔﺮ ﺑﺪور از ﺗﻌﺼﺐ و ﺣﺐ و ﺑﻐﺾ ﻣﺮوری ﺑﺮ رﻓﺘﺎر ﻫﻮاداران ﺗﺮاﮐﺘﻮر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ اﯾﻦ ﻫﻮاداران ﺟﺰ واﮐﻨﺶ ﺑﻪ ﮐﻨﺶ ﻫﺎی ﻣﻨﻔﯽ و ﻟﺠﻦ ﭘﺮاﮐﻨﺎﻧﻪ ، ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ آﻏﺎزﮔﺮ ﻫﯿﭻ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎری در ﺳﮑﻮﻫﺎ ﻧﺒﻮده اﻧﺪ.
ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺟﺎی ﺗﻌﺠﺐ و ﺗﺄﻣﻞ اﺳﺖ آﻧﺎﻧﯿﮑﻪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤل ﺗﻌﺪادی ﻫﻮادار ﭘﺮﺷﻮر را ﻣﻼک ﻗﻀﺎوت ﺧﻮد ﻗﺮار داده و داﺳﺘﺎن را از ﻧﻘﻄﻪ ﺷﺮوع واﮐﻨﺶ ﺗﺮاﮐﺘﻮرﯾﻬﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﻓﺤﺎﺷﯽ ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺎدر و ﻧﺎﻣﻮس ﺑﯿﺮاﻧﻮﻧﺪ دروازه ﺑﺎن اول ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ و ﺷﺠﺎعﺧﻠﯿﻞ زاده دﻓﺎع ﺛﺎﺑﺖ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﺑﻮدﻧﺪ و دم ﻧﺰدﻧﺪ و درﯾﻎ از ﯾﮏ ﺗﻮﺋﯿﺖ ﯾﺎ اﺳﺘﻮری و ﯾﺎ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﭼﻨﺪ ﺟﻤﻠﻪ ای در ﻣﺤﮑﻮﻣﯿﺖ اﯾﻦ اﻋﻤﺎل ﺷﻨﯿﻊ ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً رﯾﺸﻪ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎرﯾﻬﺎی ﺑﺎزی اﺧﯿﺮ در ﺗﺒﺮﯾﺰ را ) ﮐﻪ زﯾﺒﻨﺪه ﻫﻮاداران واﻗﻌی  ﺗﺮاﮐﺘﻮر ﻧﺒﻮد و اﻟﺒﺘﻪ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﯿﻪ ( ﺑﺎﯾﺪ در ﺑﺎزی ﺗﻬﺮان ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد اﮔﺮ ﻣﺪﯾﺮان ﺗﯿﻢ و ﻣﺴﺌﻮﻻن ﺑﺎﺷﮕﺎه ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎ و ﺗﺒﻌﺎت آن ﺑﺮﺧﻮردﻫﺎی زﻧﻨﺪه و ﻓﺤﺎﺷﯽ ﻫﺎی

ﻧﺎﻣﻮﺳﯽ ﻋﻠﯿﻪ ﺑﯿﺮاﻧﻮﻧﺪ و دﯾﮕﺮ ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن ﺗﺮاﮐﺘﻮر ﺑﻮدﻧﺪ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ روزه ﺳﮑﻮت ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﺗﺎ آﺗﺶ اﯾﻦ ﺑﺪ اﺧﻼﻗﯽ ﻫﺎ اﻣﺮوز داﻣﻦ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﮕﯿﺮد اﻣﺎ اﮔﺮ از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﭘﺮﺳﭙﻮﻟﯿﺲ ﻧﺪاﯾﯽ در ﻣﺤﮑﻮﻣﯿﺖ اﻋﻤﺎل ﺧﻼف ﻫﻮاداران ﺧﻮد ﺑﺮﻧﯿﺎﻣﺪ ﺣﺪاﻗﻞ از ﮐﺮﯾﻢ ﺑﺎﻗﺮی ﺑﻌﻨﻮان ﻓﺮزﻧﺪ آذرﺑﺎﯾﺠﺎن و ﺗﺮاﮐﺘﻮر اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯿﺮﻓﺖ ﺑﺎ ﺷﺠﺎﻋﺖ و ﺷﻬﺎﻣﺖ از ﻫﻮﯾﺖ و ﻧﺎﻣﻮس ﻣﻠﺖ ﺗﺮک و آذرﺑﺎﯾﺠﺎن ﺑه هرﻃﺮﯾﻘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﻓﺎع ﮐﻨﺪ ﺗﺎ از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﻫﻢآﺗﺶ ﺧﺸﻢ و ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻫﻮاداران ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺗﺮاﮐﺘﻮر را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﻨﺪ و ﻫﻢ از ﻣﺤﺒﻮﺑﯿﺖ ﺧﻮد ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﻤﺎﯾﺪ، اﺗﻔﺎﻗﺎً ﺟﻮاﺑﯿﻪ آﻗﺎی ﮐﺮﯾﻢ ﺑﺎﻗﺮی ﺑﻪ ﺑﯿﺎﻧﯿﻪ ﺑﺎﺷﮕﺎه ﺗﺮاﮐﺘﻮر ﻧﯿﺰ ﻧﺎﺷﯿﺎﻧﻪ و ﺣﺎوی ﭘﯿﺎم ﻣﻮدت و دوﺳﺘﯽ ﻧﺒﻮد و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻣﺤﺘﻮای ﺑﻬﺘﺮی ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻓﻀﺎی ﻣﻠﺘﻬﺐ ﻣﻮﺟﻮد را ﺗﻠﻄﯿﻒ ﮐﻨﺪ.

به هر ﺻﻮرت ، ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﻧﻔﻌﺎل و ﺑﯽ ﺗﻔﺎوﺗﯽ در ﺗﻮﻫﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﺑﺰرگ و رﺷﯿﺪ آذرﺑﺎﯾﺠﺎن و ﯾﺎ دﯾﮕﺮ ﻗﻮﻣﯿﺖﻫﺎ و زﺑﺎن ﻫﺎ و ﻫﺮ ﻧﻮع ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﺑﺨﺮداﻧﻪ، اﺧﻼق ﻏﯿﺮ ورزﺷﯽ ، ﺗﻮﻫﯿﻦ و ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ در ﻫﺮ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﻣﺤﮑﻮم اﺳﺖ و ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ، اﻣﺎ آﺳﯿﺐ ﺷﻨﺎﺳﯽ و رﻓﺘﺎر ﺷﻨﺎﺳﯽ ارﮐﺎن ﻓﺪراﺳﯿﻮن ﻓﻮﺗﺒﺎل در ﭘﺎﯾﺎن دادن ﺑﻪ اﯾﻦ ﭘﺪﯾﺪه ﺷﻮم و مزمن و ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ و ﻗﺎﻃﻊ ﺑﺎ ﻣﺴﺒﺒﺎن و ﻋﻮاﻣﻞ آن ﺑﺴﯿﺎر ﺿﺮوری ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ … آﻗﺎ ﮐﺮﯾﻢ … ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺤﺒﻮب ﺑﺎﺷﺪ اﮔﺮ….

بیایید ناهنجاری های ورزشگاه ها را از نقطه آغاز روایت کنید.

محمدعلی صادقیان، دکترای مدیریت توسعه