آرمان تبریز-محمدرضا ایازی/ اگر چه انتخاب دکتر پزشکیان به عنوان رئیس جمهور اندکی فضای سیاسی را لطیف تر کرده و کور سو امیدی را به جامعه ارمغان آورده است اما راه درازی در پیش رو داریم.
به هر روی باز درود بر آنانی که در این گیر و دارها و تنگناهای اقتصادی و سیاسی دل در گرو اعتلای وطن گذاشتند و همواره از آرمان های شهدای ۸ سال دفاع مقدس روی برنگرداندند.
همه ما باید در کنار هم باشیم تا به جامعه کمک کنیم. کسانی که می خواهند در سیاست به خود فرصت بدهند باید بدانند که الگو هستند. آنها باید الگو باشند و هیچ شکی وجود ندارد که مالیات و عوارض خود را به جامعه می پردازند.
امروز بیش ازهرزمان به مثابه دوران دفاع مقدس برهمه ما تکلیف است؛ آستین بالا بزنیم و کمک کنیم تا این موقعیت قهقرایی حداقل موقعیت نسبی برای معیشت مردم و آرامش جامعه هموارکند.
روند فرسایشی سالهاست مردم شریف و نجیب را با بحران های متعدد مواجه کرده است این مردم ۸ سال با تمام توان در مقابل رژیم بعثی صدامیان ایستادگی کردند تا یک وجب از خاک وطن به دست دشمن نیفتد اما بعد از دفاع مقدسبر سر این قوم چه آمد؟!
متاسفانه خیلی ازمترصدین فرصت بعد دفاع مقدس و دهه ۷۰به دنبال چپاولگری و یا به نوعی غنایم جنگی این افتخارات طلایی را به فراموشی سپردند.
گویی که مقدرشده بود مردم ایران عزیز بدست مدیریت های ناکارآمد به نوعی گروگان شوند!
لذا انتظار می رود با یاری خدای متعال و حمایت همه جانبه مقام رهبری دولت دکتر پزشکیان، طبیب بی ادعا این خلاء ها و بی مهری ها دراندک زمان تا حدودی سرو سامان یابد.
به راستی که دیگررمقی برای مردم به ویژه قشر محنت کشیده فقرا نمانده است.
کمرمردم روز به روزدراثرتورم های افسار گسیخته خم و خم تر می گردد و آقازاده های مولتی میلیادر هم در کابارهای کشورهای غربی با سواستفاده از موقعیت بعمل آمده و پول های باد آورده فربه و فربه تر و تطاول ترمی شوند و حتی همچون با پرویان پرتوقع به ریش بینوایان نیزمی خندند.
در واقع این اتفاقات تلخ انقلاب را مبدل به از آن کاخ نشینان نمود.
به طوری که اثبات شد کوخ نشینان ظاهرا وظیفه دارند در روزهای پرتلاطم و مه آلود و زمستانی در خط مقدم تمام جبهه ها حضور داشتند باشند تا مسیر کاخ نشینان هموار تر گردد!!!
اینک وقت آن رسیده است این قاعده جهان سومی به کرات و مرات بازنگری گردد.
شرایطی به وجودآمده است که سیاستمداران گاهی زندگی را بر مردم عادی متوقف کرده اند. بیشتر سیاستمداران فقط سعی می کنند روز را بدون گفتن چیزی که ممکن است بحث برانگیز باشد پشت سر میگذارند. طبیعتاً، این روند بدی است، زیرا هرآن چیزی که درد جامعه را درمان می کند باید گفته شود و عافیت طلبی را از چرخه تصمیم گیری دور کند.
مردم نفع بیان نظر واقعی مسولان خود را می سنجند و ارزیابی می کنند. این ارزیابی ها در آرشیو تاریخ برای آیندگان به ارث می ماند!
ما می پذیریم و بر این مهم واقف هستیم؛اخلاقی که سیاستمدران دنبال می کنند اخلاق عرفی نیست سیاست در کل هرکاری که برای امنیت ملک باشد مد نظر است ولی درسیاست باز مهم ترین مقوله سود است چه مادی چه معنوی، ما در کجای این سود قرار گرفته ایم؟!
و تا بحال از کدام سود بهره جسته ایم؟
مردم دیگر تحمل این رخ دادها را ندارند که برخی از رهبران برجسته سیاسی ندانستم را در سخنان و عقاید خود بگنجانند.
ما باید پاسخ منطقی را در دو عنصر موجود در حوزه سیاسی جستجو کنیم؛ این دو عنصر از دست دادن نفوذ لنگرهای سیاسی و ظرفیت پوپولیسم برای پیکربندی هویت ها و تفاوت هاست.
در پایان جای این جمله خالی است که ما را کاشتند و رفتند؛ ما هم کم نیاوردیم و سبزشدیم به سبزشدن دوبارباور داشته باشیم.
این گوی و این میدان،
هرکس برای مردم و به خاطر مردم آماده از خود گذشتگی است راه خدمت باز است،
بسم الله.
