۱- در اینکه ماهیت موضوع بقدری دردناک است همه به ان اذعان دارند و تحت تاثیر این خبر لزوم ترمیم اعتماد مردم به نظام سلامت و ضرورت بازنگری در کنترل عملکرد کادر درمان در مراکز درمانی و سازوکار تحویل و تزریق دارو در بخشهای مختلف بیمارستانها را صد چندان میکند و نهایتا سهل گیری و هرگونه کوتاهی در ارائه خدمت به بیماران، خطایی نابخشودنی است.
۲- اما آنچه در این روزها از رویکرد رسانه ها و اظهارات شخصیت ها و طیف های سیاسی مختلف ، انچه که به ذهن مخاطب متبادر میگردد بیشتر تسویه حسابهای فردی و جناحی و منفعت محور است تا دلسوزی به بیمار و خدمات رسانی مطلوب در بیمارستانها.
۳- متاسفانه در سالهای اخیر بدعتی پایه گذاری شده است که در تمام عرصه ها ، با شعارهای عامه پسند و اظهارات شیک از رخدادهای سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی بهره برداری میشود تا با مصادره مطلوب کردن اتفاقات، از آب گل الود ماهی بگیریم. مروری کوتاه بر موضع گیری افراد حقیقی و حقوقی در قضیه مورد بحث، حقیقت این سخن را اشکار میسازد موضع گیرانی که در معضلات بسیار حاد جامعه ، کوچکترین کنشی نداشته و در فجایع مهمتر روزه سکوت گرفته اند.
به عبارتی بهتر اگر حساسیت این عزیزان موضعی! است که تکلیف روشن است اما این حساسیت ها اگر فراگیر و مبتنی بر مسئولیت های اجتماعی و سیاسی است چرا در بزنگاه های مهمتر ، فعال مایشاء نیستند.
۴- حقیقت تلخ اینست که اغلب نظرات و اظهار نظرها در میزان رفاقت و یا رقابت با منشاء خطا و قصور گره خورده است. بطوریکه تلاش برخی از شخصیت ها در تطهیر ناموجه مدیران داخلی یا مدیریت خدمات پرستاری بیمارستان نیز به همان نسبت جای تأمل و افسوس دارد.
بیاد داشته باشیم مردم ما حداقل در انتخابات اخیر نشان دادند که به بلوغ فکری و سیاسی لازم رسیده اند و قدرت تجزیه و تحلیل بالایی دارند و کنشها و واکنشها را رصد میکنند و مقصود نهایی را در اتخاذ موضع می فهمند.
در هر جایگاهی و درهر رخدادی به شعور مردم نجیب و فهیم احترام بگذاریم و به تبع آن سنجیده ، بدون حب و بغض گرهگشا ، واقع بینانه ، روشنگرانه و مطالبه گر عمل کنیم.
دکتر محمدعلی صادقیان
۱۰/۱۰/۱۴۰۳
