به گزارش خبرنگار ما در تبریز،بر اساس گزارش های موثق، بسیاری از این دانشجویان که رتبه های کنکور آن ها به مراتب بالاتر بوده است در پذیرش دانشگاه ها در اولویت های پایین تر قرار گرفته اند و ظرفیت روزانه ی دانشگاه های معتبر اغلب به دانشجویانی اختصاص داده شده است که به عناوینی دارای انواع سهمیه هستند !
این موضوع باعث شده است که طومار تظلم و دادخواهی از طرف جمع کثیری از این دانشجویان که مدت های مدید برای راهیابی به دانشگاهها متحمل زحمات طاقت فرسایی شده اند خطاب به مقامات و مسوولین مملکت ارسال شود .
اگرچه در طول سال های متمادی اولویت های استخدامی و امتیازات انحصاری اجتماعی و حمایتی و اقتصادی و از جمله ظرفیت دانشگاهها و مراکز علمی و تحقیقاتی مشمول سهمیه های خاص شده است اما تخصیص و بخشش ظرفیت های دانشگاهی که باید ملاک آن علم و استعداد باشد، دردراز مدت موجب خسارات چند جانبه ی مادی و معنوی بر جامعه خواهد شد .
این در حالی است که تخصیص مضاعف بخشی دیگر از ظرفیت دانشگاهها در سال جاری به سیل زدگان مناطق کشور شرایط نا عادلانه تری برای پویندگان علم و دانش بوجود آورده است بطوریکه افرادی با رتبه های سه ، چهاررقمی مجوز حضور در دانشگاههای دولتی معتبررا کسب کرده اند ولی بسیاری از دانشجویان دیگر علیرغم کسب رتبه های به مراتب بالاتر، یا دردانشگاههای غیر دولتی ویا پردیس هایی که هزینه های سنگینی دارند پذیرفته شده اند !
دانشجویان معترض در طومار خود عنوان کرده اند که اگرمسوولین امر قصد افزایش سهمیه پذیرش دانشگاه ها را به عناوین مختلف دارند بهتر است به میزان این افزایش ظرفیت پذیرش دانشگاه ها را هم اضافه کنند تا لا اقل حق دانشجویان دارای رتبه های ممتاز و مستعد و مستحق ضایع نشود .
به نظر می رسد ضعف و بحران مدیریت برمنابع حوزه های علمی و دانشگاهی و سیاست های غیر منطقی حاکم بر این حوزه ها فراتر از دانشجویان داخلی حتی دامان دانشجویان مستاصل خارج از کشور را هم گرفته است و این دانشجویان به رغم هجرت علمی برای تحصیل در دانشگاه های مورد تایید رسمی وزارت علوم و بهداشت و نیز بر خلاف وعده های قطعی مسوولین بلند پایه ی کشور مبنی بر تامین هزینه های ارزی آنان با نرخ دولتی ، با خلف وعده مواجه هستند و در نیمه های تحصیل مشقت بار نه راه پس دارند و نه پیش ، و البته تامین هزینه های آزاد ارزی این دانشجویان برای خانواده هایشان کمرشکن و در خیلی مواردغیر ممکن می باشد!
راستی باید به کجا پناه برد از این همه جور و ظلم و اجحاف و تبعیض و ندانم کاری و بی مبالاتی های مستمر مدیریتی بر کشوری که اگر درست مدیریت شود و دست نا اهلان و خائنان دوست نما و رندان بی تقوای سیاسی از حریم آن قطع گردد ، مملکت از موهبت های بیکران خدادادی بهشت برین می شود و مایه ی مباهات بر جهان!
