در عصر حاضر، کشورگشایی دیگر به معنای لشکرکشی و تصرف مستقیم نیست؛ بلکه قدرتها به دنبال روشهای کمهزینهتر برای تضعیف رقبا هستند. یکی از این روشها، بهرهگیری از تسلیحات باکتریولوژیک است که با فلج کردن اقتصاد و تحریک افکار عمومی، اهداف خود را محقق میکند.
ضرورت تسلیحات باکتریولوژیک در برابر سلاحهای هستهای
با وجود سلاحهای هستهای، برخی کشورها همچنان به سلاحهای بیولوژیکی روی میآورند. این تسلیحات، برخلاف بمبهای هستهای، مخفیانه عمل میکنند و آثار مخرب آنها به سختی قابل پیگیری است.
نمونههایی از استفاده تاریخی
تاریخ نشان میدهد کشورهایی مانند روسیه، آلمان و ژاپن سابقهای طولانی در استفاده از سموم و تسلیحات بیولوژیک دارند:
روسیه: افرادی مانند راسپوتین و کوستاندوف قربانی مسمومیتهای هدفمند شدند.
آلمان: پزشکان نازی آزمایشهای مرگباری بر زندانیان انجام دادند؛ مانند یوزف منگله در اردوگاه آشویتس.
ژاپن: در جنگ جهانی دوم، واحد ۷۳۱ آزمایشهای باکتریولوژیک را روی زندانیان اجرا کرد.
کنوانسیون منع تسلیحات بیولوژیکی
در سال ۱۹۷۱، سازمان ملل کنوانسیون منع توسعه و ذخیرهسازی تسلیحات بیولوژیکی را تصویب کرد. این معاهده که در سال ۱۹۷۵ لازمالاجرا شد، بیش از ۱۷۰ کشور را متعهد کرد؛ هرچند برخی کشورها، مانند اسرائیل، همچنان به این معاهده نپیوستهاند.
وضعیت اسرائیل
اسرائیل با حمایت قدرتهای بزرگ و بهرهگیری از مظلومنمایی، از پاسخگویی به نهادهای بینالمللی گریخته است. این کشور همچنان از نظارت معاهدات بینالمللی مصون مانده و سیاستهای دوگانهای را در پیش گرفته است.
محمدرضا ایازی
روزنامهنگار و کارشناس علوم سیاسی
دانش آموخته علوم سیاسی و روزنامه نگار
