آرمان تبریز-«ن وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ؛ سوگند به قلم و آنچه نویسند».
۱۴ تیر روز پاسداشت قلم است. قلمی که به آن خداوند قسم یاد کرده است. قلمی که خدا به آن قسم یاد می کند مقدس است. نباید برای تزویر و ریا بکار گرفته شود.
به اعتقاد من قلم به منزله وطن است، پرچم است، دین است. کسی که قلم را می فروشد به راحتی وطن و ناموس و دینش را هم خواهد فروخت.
قلم مقدس است، قلم تنها برای نویسنده، خبرنگار، محقق و… مقدس نیست برای همه کسانی که آن را به هر دلیلی به دست می گیرند مقدس است و نباید جز برای تحقق عدل، نیکی، صلح و در راه حق بکار گرفته شود.
دستی که قلم را برای فروش وطن، فساد، ارتشا، حرام خوری، زمین خوری و بطور کلی ظلم و جنایت و بی عدالتی بر روی کاغذ می چرخاند باید قطع شود از معلمی که جز برای تعلیم قلم را به دست می گیرد تا قاضی، وزیر، رئیس جمهوری، نماینده و هر مسئول خرد و جزء و مردم عادی چرا که تقدس را از قلم گرفته است.
«خبرنگاران» جزو دسته ای هستند که شاید بیشتر از هر قشری قلم به دست می گیرند هرچند در میان این گروه خبرنگارنماهایی هم هستند که قلمشان را می فروشند و حسابشان از دیگر گروه جداست.
عشق به کار، عشق به وطن، عشق به مردم، عشق به نوشتن حق و حقیقت باعث شده است تا با تحمل سختی ها، فشارهای روحی و روانی و صد البته مادی قلمشان را برای همه اقشار مردم بکار گیرند و اگر در برهه ای از زمان سکوت می کنند این سکوت معنادار است و به معنای خیانت به مردم نیست. اگر مجبور به سانسور می شوند این سانسور برای تنفس است؛ اگر کم می گویند برای گزیده گویی است.
خبرنگاری جزو سخت ترین شغل هاست و خبرنگار مظلوم ترین قشر جامعه است که اگر به رسالتش عمل کند کتک می خورد، عمل نکند باز هم کتک می خورد. این روز را به همه همکاران کتک خورم تبریک می گویم. قلمتان پایدار.
طیبه شایان
