امیرسعید ایروانی، نماینده باغیرت ایران در سازمان ملل، با نامهای آتشین به شورای امنیت، این جنایت را فریاد زد و خواستار محاکمه این رژیم یاغی شد.
سازمان همکاری اسلامی و شورای همکاری خلیج فارس هم با محکوم کردن این اقدام، نشان دادن که دیگر کاسه صبرشون لبریز شده است
تاریخ تکرار میشود و ملل اسلامی، به ویژه ایران سربلند، زیر سایه سکوت خفتبار مدعیان دروغین حقوق بشر، آماج حملات وحشیانه رژیم کودککش صهیونیستی قرار گرفته، این رژیم اشغالگر، با وقاحت تمام، معاهدات و موازین بینالمللی را به هیچ انگاشته و حتی به تأسیسات هستهای صلحآمیز ما هم رحم نکرده! است.
به هر حال فعلا علی رغم تمام نابرابری ها جنگ است و اسرائیل نیز دشمن ما، و هر چه در توان دارد با هم پیمانانش بکار گرفته است. اما دردناکتر از این حملات، خیانت و وطنفروشی یک عده انساننمای خودفروخته است که با وطن فروشی ،جاسوسی ، همکاری با آنان و دادن اطلاعات اولیه از مرکز حساس و استفاده از ریزپرنده ها، پدافند ما را مشغول کردند و به یاری دشمنان شتافتند.
ننگ بر یک چنین انسان نماها!. این رژیم متجاوز، اگه ذرهای شرف و مردانگی داشت، مثل یه خفاش ترسو شبانه حمله نمیکرد و جرأت میکرد تو روز روشن، در میدان نبرد، خودش را نشان می داد .
کشتن آدمهای بیگناه و بیدفاع که هنر نیست؛ هنر آن است که در میدان جنگ، مردانه بجنگی، متاسفانه صهیونیستها، بویی از انسانیت نبرداند.
به قول شهید چمران، آن شیرمرد میدان جهاد که می گوید: “وقتی شیپور جنگ نواخته میشود مردان صف های خود را از نامردان جدا می کنند” پس ای شیپورزن، بنواز تا این نامردها رسواتر شوند!
این رژیم غاصب، یک پرونده سیاه و پر از ننگ و نفرین در دل تاریخ بشریت برای خودش به یادگار گذاشت.
آیندگان قضاوت خواهند کرد که چطور یک کشور مسلح تا دندان، شبانه به ایران حمله کرد، فقط به خاطر اینکه ما میخواستیم به دانش هستهای صلحآمیز دست پیدا کنیم. در این راه، به هیچکس رحم نکردند؛ نه کودک نه زن، نه پیرمرد، نه ان بسان های بی گناه.
البته بعضی از قدرتهای اتمی غرب هم در این جنایت شریک و همدست بوده اما فکر نمیکردند یک روزی تلآویو، به جهنمی از موشکهای کروز و بالستیک رزمندههای ایرانی تبدیل بشود.
الان وقت بیدار شدن است؛ وقت بیدار شدن وجدانهای خفته و مجازات این جنایتکارها. نقض صریح قوانین بینالمللی و سکوت شورای امنیت مگر نه اینکه ماده ۵۱ منشور ملل متحد، حق دفاع مشروع رو برای همه کشورها به رسمیت میشناسد؟
پس چرا وقتی ما داریم از خودمان دفاع میکنیم،تا این قشقرق راه میندازند؟ ماده ۲ (۴) منشور، هرگونه تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشور رو ممنوع کرده، پس این حملههای وحشیانه اسرائیل چی معنی دارد؟ ماده ۳۹ منشور هم شورای امنیت رو موظف کرده که در صورت تهدید صلح، اقدام لازم را انجام بدهد. پس چرا شورای امنیت در مقابل این همه جنایت سکوت کرده؟ ننگ بر این سکوت!
ترور ناجوانمردانه دانشمندان هستهای ما، که غیرنظامی بودند یک جنایت جنگی است و نقض آشکار کنوانسیونهای ژنو (۱۹۴۹). ماده ۳ این کنوانسیونها، کشتار و شکنجه غیرنظامیان را ممنوع کرده. ماده ۶ هم مسئولیت حفاظت از غیرنظامیان در زمان جنگ رو به عهده طرفهای درگیر گذاشته. ایران به درستی این ترورها رو «تروریسم دولتی» نامیده و نتانیاهو رو به ارتکاب جرم بینالمللی متهم کرده است.
روزنامه واشنگتن پست هم تأیید کرده که این جنایتها، اسرائیل رو در معرض اتهامات جدی حقوقی در دیوان بینالمللی کیفری (ICC) قرار میدهد.
اما متاسفانه، به خاطر اینکه اسرائیل عضو ICC نیست و آمریکا هم ازش حمایت میکند، پیگیری حقوقی این جنایتها خیلی سخت است.باز هم با یاری خدا ما ناامید نمیشویم و تا آخرین نفس برای گرفتن انتقام خون شهدامون تلاش میکنیم. مطمئن باشید، خون شهدای ما هرگز پایمال نخواهد شد و این جنایات بیپاسخ نخواهند ماند! یاد و خاطره همه شهدای نیروهای مسلح گرامی باد.
