آرمان تبریز-بو زمانه‌نین دوستلوقلاری
شعر طنز حمید آرش آزاد
هامی‌لاردان آرتیق، آی دوْست! سن ایله چوخ الفتیم وار
نه قده‌ر کی، پخمه‌سن سن، سنه چوخ ارادتیم وار!
نه قده‌ر جیبینده پول وار، سنی ایسته‌رم اوره‌کدن
اتگیندن اوزومه‌رم ال، کسه‌لر اگر بیلک‌دن
نئجه ال چکیم سنین تک بئله ساده بیر دبک‌دن؟
عزیزیم! اؤزوندن آرتیق، جیبینه محبتیم وار
نه قده‌ر کی پخمه‌سن سن، سنه چوخ ارادتیم وار!
سئوه‌رم همیشه، دوستوم! اولا پئی‌سرین مکانیم
سنی موفته ایشله‌دم من، نه قده‌ر کی، واردی جانیم
دوزه‌سن اگر ساعاتدا دَیه مین تومن زیانیم
ائده‌سن فقط تحمل نه‌قده‌ر کی، زحمتیم وار
نه‌قده‌ر کی، پخمه‌سن سن، سنه چوخ ارادتیم وار
منه جان- جیگرسن، اوغلان! سنه یاخشی یولداشام من
دئییرم: سن اؤل! اینان کی، نه صفالی قارداشام من
قازانیزدا آش اولان وقت، سیزین ائوده لاپ باشام من
بونوجدی سؤیله‌دیم من، دئمه کی، ظرافتیم وار
نه قده‌ر کی، پخمه‌سن سن، سنه چوخ ارادتیم وار!
سئویرم کی، آرتاسنده داها گون- به گون حماقت
ائله‌یم همیشه، هر گون سیزین ائوده من اقامت
بئله بیر ایش اولسا، دوستام سنه بنده تا قیامت
لال اولوم یالان دانیشسام، بو سئوزه صداقتیم وار
نه قده‌ر کی، پخمه‌سن سن، سنه چوخ ارادتیم وار!
من اولوم! بئلنچی خام قال، اؤلنه قده‌ر اویانما
اوزونه گولوب، باشیندان گوتورنده بورکو، قانما
سنه واردیر ارکیم، «آرش»! منی مرد رند سانما
جیبینی کسیم، ولی سن، بئله بیل شرافتیم وار
هامی‌لاردان آرتیق، آی دوست! سنه ایله چوخ الفتیم وار
نه قده‌ر کی پخمه‌سن سن، سنه چوخ ارادتیم وار
