آرمان تبریز-پاک بانان زحمت‌کشانی در جامعه هستند که سال‌ها کوچه‌های عمرشان را با جارو سپری کرده و با عشق زمین را می‌سایند و می‌سابند و بیش از پیش معنای ثروت فقر را فهمیده‌اند ولی چه کنیم از دست انسان‌ها که عادت به وزن کردن انسان با مدرک دارند در حالیکه بی‌شمارند افرادی که بدون هیچ مدرک و سندی سرشار از انسانیت هستند.

آرمان تبریز-پاک بانان زحمت‌کشانی در جامعه هستند که سال‌ها کوچه‌های عمرشان را با جارو سپری کرده و با عشق زمین را می‌سایند و می‌سابند و بیش از پیش معنای ثروت فقر را فهمیده‌اند ولی چه کنیم از دست انسان‌ها که عادت به وزن کردن انسان با مدرک دارند در حالیکه بی‌شمارند افرادی که بدون هیچ مدرک و سندی سرشار از انسانیت هستند.

به گزارش خبرنگار ما در تبریز،هر جامعه‌ای برای پیشبرد امور خود، نیازمند اقشار مختلف مردمی برای فعالیت در صنف‌های گوناگون است که پاک بانان یکی از این اقشار تأثیرگذار و پرتلاش جامعه هستند که البته توجه چندانی نیز به آنان نمی‌شود.به طور قطع بهداشت عمومی شهر مدیون زحمات این قشر از جامعه است که باید مورد توجه ویژه قرار گیرد.
با نگاهی هر چند گذرا به زحمات این قشر از جامعه متوجه می‌شویم که با وجود در صحنه بودن همیشگی آنان، دردها، رنج‌ها ودغدغه‌های آنان کمتر دیده می‌شود.وقتی یک روز برفی در خیابانی در حال گذر باشی، افرادی با لباس‌های زرد یا نارنجی را می‌بینی که جارو به دست در حال جمع‌آوری زباله‌ها و پارو به دست مشغول برف‌روبی خیابان‌ها هستند.

لباس شان نارنجی است و دلشان آبی، نان بازویشان را می خورند، نان آفتاب خوردن هایشان را و نان کبودی دستانشان را از سردی بی رحم هوا در فصل خوب زمستان، می گویند کار برای مرد حکم جهاد دارد و چه صادق است این عبارت برای چنین مردانی، برای همه مردانی که برای کسب روزی حلال و اعتقاد به آموزه های دینی و عمل به وظایف انسانی و دینی خود، گرد و خاک را به جان خود می خرند تا مبادا دل خاکی خود را اسیر بی رحمی ها کنند. پیامبر(ص) با مردی دست داد و از زبر بودن دست های اون مرد شوکه شد پرسید که چرا دستت اینقدر زبره؟ مرد در جواب گفت با بیل برای خرجی خانوادم کارمیکنم پیامبر دست مرد را بوسید و گفت این دستان هرگز روی جهنم را نمی بینند.
حدود یک‌هزار و ۷۰۰ پاکبان در شهر تبریز فعالیت می‌کنند و روزانه یک‌هزار و ۲۰۰ تن زباله از این شهر جمع‌آوری شده که همگی با تلاش پاکبانان خادم شهر بوده است که قابل تقدیر وتوجه است.روزانه حدود یک‌هزار و ۲۰۰ تن زباله در شهر تبریز تولید می‌شود و سرانه تولید زباله برای هر شهروند ۶۷۰ گرم است.کلان‌شهر ۱٫۵ میلیون نفری تبریز بی‌شک با تولید روزانه بیش از هزارتن مدیون پاکبانانی سخت‌کوش و فداکار است که سبب شده است سازمان‌های بین‌المللی و کشوری برای چند سال متوالی این شهر را به بهترین و پاکیزه‌ترین شهر برای زندگی انتخاب کنند.از سازمان مدیریت پسماند شهرداری خواهشمندیم در بحث تفکیک از مبدا فعال تر ورود کنند وهمهشریان فهیم تبریزی هم در مورد زباله ها دقت زیادی مرحمت کنند زباله های تیز وبرنده را داخل زباله های تر نریزند وقتی پاک بان عزیزی دست اش زخمی می شود ما باید عذاب وجدان بگیریم.

در شغل پاک بانی در تبریز از سیکل داریم تا فوق لیسانس شایسته است حرمت واحترام این قشر زحمت کش جامعه که به حق خدوم ترین رده شاغل در شهرداری هستند بیشتر حفظ شود.در نظر من خدمات یک پاک بان از مدیرکلی که فقط دستور می دهد ودر چندشرکت هیات مدیره است وکاری جز امضا کردن ودستور دادن ندارد باارزش تر است. حقوق پاکبان ها حدود ۲میلیون تومان است و حتی کسانی که اضافه کار زیاد می مانند حقوق آنها به زور ۲میلیون تومان می شودو و حقوق هایمان را سر موقع پرداخت می کنند و از این بابت مشکلی نداریم.حالا شما حساب کنید با پول چطور می شود در این تورم شدید زندگی کرد؟اجاره خانه داد؟هزینه دیگر وضروری زندگی چطور مدیریت شوند؟اگر کسی که مدیر هست واون گوشه ها چیزی به نام وجدان داشته باشد حتما باید وجدان درد بگیرد وشبها خوابش نرود.

نمی دانم آیا واقعا ما شیعه علی ع هستیم ؟!همه مان حرص مال وثروت اندوزی وپست ومقام پرستی گرفته ایم شده مثل مولایمان شبی در به خیابان بزنیم وناملایمت های هم نوع هایمان را از نزدیک ببینیم؟چطور می شود یک سری به خانه یک پاک بان زحمتکش بزنیم ببنیم چطور زندگی می کند؟هزینه خورد وخوراک ودرمان اش چطور تامین می شود؟این زنددگی نکبت چطور آلوده مان کرده که بیرون از کادر خانه وماشین مان کسی را نمی بینیم؟!اختلاف طبقاتی در جامعه بیداد می کند!یک نفر هزینه خرید نان خالی را ندارد آن یکی سوار ماشین چند میلیاردی شده وسالی چند بار سفر اروپا می رود!این همان جامعه آرمانی تعریف شده برای ما متولدین دهه چهل که سعی کرده ایم با ارزش ها بزرگ شویم نیست.

آیا ازخود پرسیده ایم پاک بان زحمتکش ما بیمه تکمیلی دارد یانه؟در بین پاکبان ها مریضی های سرطان و دیالیزی داریم که خرج این نوع بیماری ها زیاد می باشداز کجا باید تامین کنند؟!
در گوشه و کنار محیط زندگی مان افرادی نیازمند توجه بیشتری هستند و شاید با حرکتی کوچک از سوی ما روزنه امیدی را برای این عزیزان ایجاد می کنیم. گاهی خدا می خواهد با دست تو دست دیگر بندگانش را بگیرد وقتی دستی را به یاری می گیری، بدان که دست دیگرت در دست خداست.

بزرگی چه زیبا گفت دستی که کمک می کند، از دستانی که برای دعا بالا می روند مقدس تر است.به امید روزی که بیشتر به یکدیگر احترام بگذرایم، بیشتر درک کنیم، اگر توانایی داریم رنج ها و نارحتی های مردم را کمتر کنیم تا به معنای کلمه برادر بودن و برابر بودن را در جامعه نشان دهیم.احمدبایبوردی
فعال اجتماعی